پایان ماموریت امریکا و آیندهء مجهول در عراق!

کریم حسن عبود همراه با همسر، سه طفل و دو دختر بیوه اش مشترکاً در خانهء دو اتاقهء در یک کمپ در شمال غرب شهر بغداد زنده گی می کنند.

عبود که 59 سال عمر دارد و پیشه اش ماهیگیر است به خاطر شعله ور شدن خشونت های فرقه چهار سال پیش مجبور شد تا همراه با خانواده اش به منطقهء شیعه نشین "شکوک" برود.

بعد از آن که نیروهای امریکایی در سال 2003 میلادی به عراق حمله کردند و رژیم به رهبری صدام حسین را سرنگون ساختند، در پهلوی دیگر مشکلات امنیتی، درگیری های خونین فرقه هم میان شیعیان و سنی های بر سر اقتدار در گرفت.

تقریباً هفت سال بعد، امروز که ایالات متحده امریکا رسماً پایان ماموریت جنگی اش را در عراق اعلان می کند، صدها هزار عراقی که از خشونت ها در این کشور فراری شدند، حالا در وضعیت بد به سر می برند.

بسیاری ازین عراقی ها، مثل عبود ماهیگیر، آینده شان را تاریک می بینند.

عبود در یک مصاحبه با تلویزیون رویترز گفت که از رهبران عراق ناخرسند است، کسانی که به گفته او هنوز نتوانسته اند، در جریان شش ماه پس از انتخابات، یک حکومت جدید را تشکیل کنند.
وی می گوید:
«اگر شرایط تغییر نکند و یک حکومت تشکیل نشود، کارها روز به روز خراب تر شده می روند. ما منتظر یک شخص نیک استیم که قابلیت حکومت داری را داشته باشد و بتواند غم مردم مظلوم را بخورد. ما مردم مظلوم استیم. سیاست مداران به خاطر گرفتن چوکی در حکومت مبارزه می کنند و اصلاً نمی دانند که ما چی می خوریم و چی می نوشیم و در کجا می خوابیم.»

کمشنری عالی سازمان ملل متحد می گوید، بیش از یک و نیم ملیون تن در عراق از خانه های شان بی جا شده اند. از جملهء این رقم، پنجصد هزار نفر در کمپ ها یا ساختمان های عامه زنده می کنند. به گفته این سازمان، تنها در شهر بغداد، دو صد هزار عراقی در 120 کمپ به سر می برند.

به همین ترتیب، صدها هزار عراقی دیگر به کشور های دیگر عمدتاً به اردن و سوریه رفته اند.

بسیاری از بی جا شده گان عراقی از برگشت به خانه های اصلی شان می ترسند و گفته می شود، حالا توان رفتن به مناطق اصلی شان را ندارند.

حالا نگرانی آن موجود است که مبادا به دنبال خلای پس از انتخابات در عراق و خروج نیروهای امریکایی از این کشور، شورشیان یک بار دیگر از فرصت استفاده کنند و باز آتش خشونت های فرقه را دامن بزنند.

در این حال، نمایندهء کمشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهنده گان می گوید که کشورهای کمک دهنده حالا کمتر به عراق علاقمندی نشان می دهند.

دانیال اندریس می گوید که موسسهء او کمتر از نصف 264 میلیون دالری را که برای امسال ضرورت است، دریافت کرده است.
وی می گوید:
«بسیار مهم است که کشورهای پس از جنگ یا در حال گذار مثل عراق که هنوز هم دچار جنگ است، برای مدتی حمایت و کمک کافی دریافت کنند. احصاییه ها نشان می دهند که بسیاری از مناطق پس از جنگ، فقط چند سال بعد دوباره شاهد جنگ بوده اند.»

این سازمان که در پارسال تقریبا ده هزار خانه را به خاطر رسیده گی به کمبود تقریباً یک و نیم ملیون خانه در عراق ساخته بود، حالا می گوید که امسال صرف توانسته است که بین شش تا هفت هزار خانه بسازد.

مقام ها تخمین می کنند که در کمپ شکوک بیش از سه هزار خانوادهء عراقی زنده گی می کنند. به گفته آنان درین کمپ سیستم آبرسانی و تشناب های عصری وجود ندارد و یک جنراتور کوچک برای مهاجرین برق تولید می کند.

ام یونس که سی و شش سال دارد، یکی از ده ها زن بیوهء است که در این کمپ مهاجرین شب و روزش را سپری می کنند. وی در حالی که اشک هایش را با آستین پیراهنش پاک می کند، می گوید، که او کمک اندکی را دریافت کرده است.
وی می افزاید:
«در شرایط دشواری زنده گی می کنیم. به جز از خداوند دیگر کسی با ما کمک نمی کند. نه آب داریم، نه برق. در وضعیت بد به سر می بریم. فقط مردمان نیک ما را کمک کرده اند، اما مقام های حکومت اصلاً به ما کمک نکرده اند.»